Ameryka Północna i Środkowa, od południowego Meksyku po Panamę.
Jest to średniej wielkości wiewiórka, o długość ciała około 25 cmi długości ogona dochodzącej do 30 centymetrów. Waży około 500 g. Wyróżnia się 15 podgatunków, które znacząco różnią się wyglądem. Ubarwienie brzucha waha się od ciemnobrązowego do żółtawo-szarego. Grzbiet jest zwykle ciemniejszy niż reszta ciała. Długi i puszysty ogon ma czarny kolor i charakterystyczne, białe końcówki.
Orzechy, różnego rodzaju owoce, kwiaty i grzyby.
Prowadzi dzienny, samotny tryb życia i rzadko schodzi na ziemię; nocuje w budowanych przez siebie gniazdach, które często znajdują się w dziurach w drzewach lub są zrobione z liści w rozwidleniu gałęzi. Długość życia wynosi 8-12 lat.
Raz w roku samica wchodzi w okres rui, trwający jeden dzień, który sygnalizuje przez wydzielanie zapachów i zmiany w zachowaniu. Na terytorium samicy w okresie rui może wejść więcej niż jeden samiec, co prowadzi do walk w celu kopulacji. Po kryciu samiec i samica rozdzielają się. Samica buduje gniazdo, w którym po ciąży trwającej 40 dni, na świat przychodzi od 2 do 8 młodych. Młode opuszczają gniazdo po 6 tygodniach.
W przeciwieństwie do innych wiewiórek żyjących w chłodniejszym klimacie, nie gromadzi pożywienia i dlatego odgrywa niewielką rolę w rozprzestrzenianiu nasion.
